|
| Ingrid Jonker |
|
1. Kabouterliefde
|
|
Kabouterliefde vir Simone Die kabouter met die rooi-rooi pet die kabouter met die geel hemp aan het sy hart gisteraand vir my gegee en sy hemp is vir die maan Die hoepelronde blou-blou lug het kadoemps op die grond geval hy't dit blink-blou in sy hand gerol toe speel on daarmee bal Die sterre met hul wit ligte het geknipoog toe ons lag hul't rondom ons in 'n kring getrek soos 'n laer in die nag Die aandblom het sy trom-trompet geblaas in die warrelwindkring die kalkoentjies met hul rooi mondjies het die sprinkaan-wals gesing Die maan met sy geel lyfie het gaan plat lê op sy rug hy't gaan slaap by die gousblomme met sy boepens in die lug Die kabouter met die rooi-rooi hart het dit self vir my gesê hy't die aardbol oor sy kop gegooi o dis hier waar die lê (terug) Toemaar die donker man Op die groen voetpad van die horison ver om die aarde skat, stap 'n ou man wat' n oop maan dra in sy hare Nagtegaal in sy hart jasmyn gepluk vir sy oop knoopsgat en 'n rug gebuk aan sy jare. Wat maak hy, mammie? Hy roep die kriekies Hy roep die swart stilte wat sing soos die biesies, my hart en die sterre wat klop tok-tok liefling, soos die klein toktokkies in hul fyn-ver kring. Wat is sy naam, mammie? Sy naam is Sjuut Sy naam is Slaap Meneer Vergeet uit die land van Vaak Sy naam is toe maar hy heet, my lam Toe maar, die donker man (terug) Ontvlugting Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug en dink my nou in Gordonsbaai terug: Ek speel met paddavisse in 'n stroom en kerf swatsikas in 'n rooikransboom Ek is die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf Ek is die seevoel wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as 'n maal Die god wat jou geskep het uit die wind sodat my smart in jou volmaaktheid vind: My lyk le uitgespoel in wier en gras op al die plekke waar ons eenmaal was. (terug) As jy slaap As jy slaap en die verdriete en selfs ons bitter liefde agterlaat, is jy maar weer 'n argelose kind met drome wind'rig oor jou mooi gelaat. Ag, as die teer nag in jou arms le^, en sterlig oor jou bors en hare skyn, is jy maar weer 'n seuntjie weggedwaal van huis en ouers en hul soete samesyn. Ag, in jou slaap wil ek jou neem en aan my bors hou tot die more wyd oor al die heuwels breek - wil ek jou neem en terugbring van jou eensaamheid. (terug) Verlore Stad In die reën wat verby is ver dag en verlore stad van akkers van duiwe vol dagbreek was my hande die ene eekhorinkie vinnig sku maar voorbereid ver dag en verlore stad deur al die mense het jy gekom met 'n eenvoudige glimag soos van 'n lang reis en die reën wat verby is het hom verwarm aan my lyf die reën van rook en oker wat ruik na jou hande skoongewas na warm duiwe en die oop oranje papawer van die lug (terug) Korreltjie sand Korreltjie korreltjie sand klippie gerol in my hand klippie gesteek in my sak word korreltjie klein en plat Sonnetjie groot in die blou ek maak net 'n ogie van jou blink in my korreltjie klippie dit is genoeg vir die rukkie Kindjie wat skreeu uit die skoot niks in die wêreld is groot stilletjies lag nou en praat stilte in Doodloopstraat Wêreldjie rond en aardblou korreltjie maak ek van jou huisie met deur en twee skrefies tuintjie met blou madeliefies Pyltjie geveer in verskiet liefde verklein in die niet Timmerman bou aan 'n kis Ek maak my gereed vir die Niks Korreltjie klein is my woord korreltjie niks is my dood (terug) |
| © Kopiereg - Karel Ark, Alle regte voorbehou. Ingrid Jonker hou die kopiereg van die gedigte op hierdie bladsy. |