Antjie Krog

Antjie Krog

Wiskunde
Elke dag sterf ek 35 minute lank
vasgetangens in my bank
en voor die bord boer
'n iemand wat my wiskunde voer.

Gevra: Trek lyk AB en vind dan C.
Bewys: Ek trek AB
Ek konstrueer 'n middelloodlyn
op... verby die sterre
en vind C
alleen.
Op Pythagoras sit hy kruisbeen
en ween, en ween
so hél alleen.

(terug)

Wetenskapmannetjies
Julle sit onder swart teleskope
en kyk na die son
tot julle besef dat julle nooit daar sal km.
Pateties bepaal julle dan ligjare
en vertel dat die son as't ware
inkrimp en eendag gaan verdwyn.

Ons sit maar hoog op die windpomp
en kyk hoe die son sy kop stamp
teen die rant
hoe hy bloei
hoe die vaal lug gloei
hoe die bome tot silhoeëte verskroei.

Daarom liewe menere teken ek klawertjies
tussen my huiswerk, kry en 26%

want ek luister eerder na
die verdwaalde korhaan
tussen die bossies by die tennisbaan
ek kwadreer liewer my vreugdes
en vidn dan die logaritmes van my hartseer
want syfers bring 'n eensaamheid
wat geen mens kan keer.

(terug)

Jy raak my nie meer
Jy raak my nie meer
die haartjies op jou wange
die bitterwit huisies van jou mond
die warm holte van jou hand
die soet lepel van jou tong
die droë distel van jou liefde
roer my nie meer
jy het glansloos geword soos dié om jou.
En nou eers na al die baie stil dae
kan ek sonder hartseer
aan jou dink
en bly wees oor jy nie weet
hoe my lekhart leegbloei
in my oë.

(terug)

digter wordende
om op 'n oggend wakker te word binne-in klank
met vokaal en klinker en diftong as voelspriet
om met aarselende sorg die effensste roerings
van lig en verlies in klank te kalibreer

om jouself meteens gekniel te vind
bo-oor die hoorbaar kloppende wand
van 'n woord - soekend na daardie presiese
moment wat 'n versreël volloop in klank

wanneer die betekenis van 'n woord swig,
begin gly en hom eindelik oorgee aan geluid
van dan af smag die bloed na die inkantasie
van taal - die enigste waarheid staan gevél in klank

die digter dig met haar tong
sy haal asem - ja, diep uit haar oor

(terug)

Ma
Ma, ek skryf vir jou 'n gedig
sonder fênsie leesekens
sonder woorde wat rym
sonder bywoorde
net sommer
'n kaalvoet gedig -

want jy maak my groot
in jou krom klein handjies
jy beitel my met jou swart oë
en spits woorde
jy draai jou leiklipkop
jy lag en breek my tente op
maar jy offer my elke aand
vir jou Here God.
jou moesie-oor is my enigste telefoon
jou huis my enigste bybel
jou naam my breekwater teen die lewe

ek is so jammer ma
dat ek nie is
wat ek graag vir jou wil wees nie.

(terug)